قلوب ورديه واقنعه سوداء بقلم مروه حمدي ج1

مفضلش غير بسمه وغادة ونسمه، غادة كانت ساكته وهى بتسمعهم اما بسمه فبعد مالبنت مشيت قالت بمكر لنسمه: لا شاطرة يانسمه بتفضى السكه قدامك عرفتى تخوفيهم. نسمه: قصدك ايه مش فاهمه؟ بسمه: قصدى انك طلعتي مش سهلة يانسمه، فضلتى ساكته ساكته تسمعى من كل وحده ال جوه جوافها ومرة واحده ستنا الشيخه طلعت وقالت حرام وحلال. نسمه: مانكرش انى كنت ساكته بس عشان اعرف تفكيركم وسبب زيارتكم الأخيرة الكتيرة للوحده ال انا نفسى كنت مستغرباها.

بسمه بتريقه: وعرفتى؟ نسمه بزعل: وياريتنى ماعرفت، وواجبى وواجب الصحوبية والعيش والملح ال بينا انى انصحكم. بسمه: نصايحك وفريها لنفسك وانا غيرهم انا ال فهماكى كويس قوى وهفضل فى حلقك زى الشوكه. نسمه: قصدك ايه؟ انا مش فاهمه حاجه. نسمه: انا الوحيده ال شايفه الوش السهن ده مخبى وراه ايه، انتى قولت ممرض زيه زيك واغلب الوقت سوا وحلاوته زغللت عنيكى قولتى انتى اولى بس معلش يعنى شاورت بيدها على جسمها وقالت: هيسيب البنانى المقطقين ويروح للعتاقى المسترجلين.

نسمه بوجع مكبوت وعصبية: احترمى نفسك يا بسمه مسمحلكيش تتكلمي معايا كده. بسمه وهى بتمسك ايد غادة وبتمشى من قدامها: خليكى انتى فى حالك ومحدش هيقولك كلمه تزعلك يختى. مشيوا وسابوها واقفة مكانها ودموعها ال خارجه من قلبها ما بتوقفش وكل كلمه اتقالت بتوجعها اكتر من ال قبلها من غير ما يفكروا لو لثانية واحده كلامها ده صح ولا غلط بسمه لغادة وهما ماشين فى الطريق: شفتى العانس بتقول ايه؟

بس غادة فى دنيا تانية وعالم تانى بتقول لنفسها: ياترى شكله ايه ال عليه الخناقة دى كلها؟ يستاهل فعلا! وهما صح الممرضين يكسبوا فلوس كتير كده. بسمه بزهق: غادة يا غادة. غادة بتوهان: ها فى ايه؟ بسمه: هو انا بكلم نفسى من الصبح. غادة لبسمه: بسمه، هو انتى صح سبتى خطيبك عشان..

وقبل ما تكمل كان بسمه بتقول وعيونها بتطلع قلوب: فتحى يا غادة، من اول ما شفته وقلبى فضل يدق يدق يالهوى عليه وعلى حلاوته. غادة: بس انتى كنتى فرحانه بخطيبك ومحدش جبرك عليه وشيفاه لقطه، حتى وقتها قولتليلى باللفظ كده ده مدرس وبيدى دروس وانتى حياله دبلوم. بسمه: عشان وقتها كان فرصة، ودلوقت جات فرصة احسن ابقى غبية لو ضيعتها من ايدى. خلصوا كلام على وصولهم لبيوتهم اصلهم جيران فى نفس الشارع.

الليلة دى غادة منمتش من كتر التفكير فى ال حصل. وقال الفجر قامت مرة وحده وقالت بصوت مسموع: انا لازم اشوفه الاول واحكم بنفسى. بصت لقدام وعنيها بتلمع: ولو فرصة حلوة بجد يبقى انا اولى بيها منك يابسمه يا حبيبتى ونصيحتك الغالية انا هعمل بيها. قامت من على السر,,ـــــير بتبص فى المراية وهى بتفرد شعرها وبتقول: انا وانتى دبلوم زى بعض بس الفرق انى احلى منك بكتير لولا بس البخت وقلة رزق ابويا كان زمام العرسان عليا أكوام أكوام.