غادة: انا لو مكانك مرتبى ليا اصيغ نفسى والبس واقلع على الموضه وكده كده ابوكى بيطلعله معاش يصرفوا منه واخواتك يشتغلوا بقا. نعمه: المعاش مش بيكفى حاجه يا غادة، ابويا بعد ما أمى ماتت وقع من طوله من حزنه عايها، كان لازم اكون اللم والأب ليهم كلهم، واحقق حلم أمى انها تشوفهم حاجه كبيرة. غادة: والعمر بيعدى بيكى وسوقك كل يوم بيقل عن التانى.
وحده من ال قاعدين: مرتبها وشغلها يجيلها أحسنها جدع يا غادة. بسمه: اومال انا رامية شباكى على فتحى الممرض ليه؟ مال وجمال. وقفت نسمه من مكانها: طب اسمعوا بقا، ال بتقوله ده غلط وحرام ومايصحش ولوفضلتم فى السيرة در انا هسيبكم وامشى ومش هقدر معاكم تانى. وحده من ال قاعدين: فى ايه يا نسمه احنا بنتسامر.
نسمه بقصد: جوزك ال مش بتشوفيه فى الظلــ,,ـــــمه لة سمع كلامك بالشكل ده على رجل غيره ولا تريقتك عليه تفتكرى هيعمل فيكى ايه؟ قامت البنت منطورة بخوف: ده أقل حاجه يطلقنى ياحزنى، لا سلام بقا افوتكم بعافية. مشت جرى واول ست اتكلمت قالت بلجلجه: حقه مالكيش حق يانسمه فى كلامك ده، كده برضه تخوفيها؟ نسمه: وانتى مش خايفة لو حد معدى سمعنا او ابنك ال بيلعب قدامك ده لقط كلامك وراح قاله لابوه.
ضــ,,ـــــربت على صدـ,,ـــرها بفزع: يامصيبتى. نسمه بتشفى: وقتها هتقوليله معلش كنت بهزر! الست وهى بتقوم من مكانها: هو هيدينى وقت اقول ولا اعيد ده مش بعيد يعلقنى مكان الدبيحه يوم الخميس ويبعنى فى السوق، فوتكم بعافية سلام. اخدت عيالها وجريت من قدامهم ضحكت عليهم بنت من ال فاضلين ومكنش باقى غيرها هى وغادة ونسمه وبسمه وقالت: حريم طقه اقل حاجه هتتقال عنهم لو حد سمع كلامهم ان رجالتهم كش ماليه عنيهم.
وانتوا اقل كلمه هتتقال عنكم انكم بنات أهلها معرفوش يربوها، بجحه. البنت قانت من مكانها بعصبية: ماتحترمى نفسك ونقى ألفاظك يانسمه انا عامله احترام لفرق السن ال بينا والبنت كنت رديت على كلامك مظبوط. نسمه بقصد: كنت انتى احترمتى تربيتك ودينك وانتى قاعده بتتغزلى فى رجل غريب عنك… البنت: انا حره مالكيش فيه. نسمه: عندك حق انتى حره بس كمان لو شفتك جيتى الوحده تانى انا هبعت لأمك.
البت بلجلجه: كدب محصلش. نسمه: لا حصل بتيجى بعد الظهر قبل مالدكاترة تمشى بعد مدرستك وتقفى قرب الشبابيك واعملى حسابك مش انا ال شفتك ال شافك جه وقالى وماتعرفيش ممكن يكون قايل لمين كمان. البت: نسمه اوعى يانسمه تقولى لامى وغلاوة امك فى قلبك دى قليل ان ماحبستنى وبطلتنى من المدرسة وانا السنه دى دبلوم. نسمه: على شرط متكرريهاش تانى.
البنت بخوف هزت رأسها وقالت: طب وال بتقولى عليه شافنى ده! نسمه: لما يلاقيكى بطلتى تيجى هيسكت لوحده ويمكن يفكر انك كنت جاية تكشفى او مع حد. البنت: حاضر، اخر مرة مش هكررها تانى قالتها وجريت من قدامهم وبتقول فى سرها: مصيبة لو حد كان سامع او قالهم فى البيت انى بروح هناك، لا وغلى ايه اقصر رجلى احسن وكده كده بسمه مش هتفوته لحد.
النقاش
التعليقات والردود (0)
سجّل الدخول للمشاركة في النقاش. تسجيل الدخول
لا توجد تعليقات بعد — كن أول من يشارك رأيه.