شهد حياتي لسوما العربي

عزيزه بقوه وإصرار :الله ياكامل بقا... بقولك ايه... الدنيا كلها عارفه معزه سعد عندى.. وإن كل عيالى كانوا كوم وهو كوم تاني...ثم اكملت بحزن قائلة :بس سعد استشهد... ربنا يجمعه مع الشهداء والابرار... والحى ابقى من الميت ويونس هو الى عايش وهو اللى جوزها.. ياريتها تدلعه كجه وتعوضه.
كامل:ياعزيزه عيب اللى بتقوليه ده.

عزيزه:عيب ليه مش ابنى... عايزاه يتدلع ويتمتع والبت صغيرة وحلوه.. فيها ايه لما يتهنى بيها ماهى حلاله هى هتعمل حاجة تغض*ب ربنا لا سمح الله.
هز كامل رأسه بيأس منها فوكزته بذراعه قائله:شوفته قلب الدنيا ازاى عشانها.... ده كسر البيت فوقنا... وطلق مروه حد كان يصدق.
كامل :على سيرة مروه... انا مش عاجبنى ابدا اللى حصل.
عزيزه:يعني ايه.
كامل :يعني ماينفعش يطلق مراته ام ابنه.
عزيزه:وهى اللى عملتوا كان شويه يا كامل.

كامل:مش شويه وغلطت غلط كبير اووى بس مش لدرجة انه يطلقها... ده ابنهم بقا راجل طولهم اهو... وعمره ماهيقبل بكده... يأدبها شويه ويردها لعصمته تانى... لازم اكون شديد معاه اكتر من كده.
عزيزه بتهكم :وكان فين ده من اللى حصل لشهد.
نظر لها بحزن فادركت هى ما نطقت وقالت مصححه:انا ماقصدش ياخويا.
كامل بحزن:لا انتى عندك حق... بس تقدرى تقولى ان اللى حصل لشهد ده فوقنى ونبهنى... واى غلط يحصل بعد كده انا هتصدى له.

قال الاخيره باصرار وشرود ثم صمت الاثنان.
بالخارج فى الصاله تجلس جورى وهى عاقده ذراعيها على ص*درها بغض*ب ويرتسم على وجهها البديع عبوس طفولى محبب ولذيذ. وبالمقعد المقابل يجلس مالك بغض*ب هو الآخر.
خرجت ريهام من المطبخ وهو تقضم خياره تنفس بها عن غض*بها لما حدث مع شهد صديقتها. عقدت حاجبيها باستغراب من هيئته عصفورى الكنا*ريا هؤلاء واقتربت منهم قائلة :ايه فى ايه.... انتو زعلانين من بعض ولا إيه.

جورى بعضب وعصبيه لذيذه جدا جدا :سوفى انتى ياعمتو عسان ان سهقت.
مالك بحده:زهتى... زهتى من ايه بقا ان شاء الله... انا اللى قولته هيتنفذ ياجورى.. ويانا يانتى.
ريهام بتساؤل:ايه بس فى ايه.
مالك :الهانم... المؤدبه المحترمه.. دخلت الحضانه بتاعتها عشان اجيبها لاقيت عيل سمج كده وملزق واقف يملس على شعرها ويقولها شعرك احمر وحلو اووى ياجورى.
ريهام بذهول:طب وايه المشكلة... بصراحة فعلا شعرها حلو لووى ولونه تحف.... قاطعها بصراخ :عمتتتتتو... انا مش ناقص.

ريهام بخوف من هذا الرجل الصغير :اححمم. احمم. يابنى احترمنى ده انا زى عمتك برضه... ده أنا اللى هجوزهالك.
مالك بثقة :انا كده كده هتجوزها.. ما*تتعبيش انتى نفسك.
ريهام :ااااه منك... طب برضه المشكله فين... هى ذنبها ايه ان ربنا خلقها حلوه وملونه.
مالك:الهانم المحترمه مش عايزه تقعد من الحضانه.

شهقت بقوه قائله:يخربيتك.. انت عايز تقعدها من الحضانه... ام وهى فى حضانه وعيال وبتعمل كده امال لما تكبر هتقعدها من المدرسه والتعليم... فى ايه يا مالك.
مالك بقوه:اولا يا عمتو انا مش هقعدها من التعليم لا طبعاً... انا كل اللى بطلبه من الهانم انها تستنى لحد ما بابا يخلص بنى المدرسة الانترناشونال الى هو عملها ويفتتحها وتروح فيها معايا عشان تبقى تحت عينى... والموضوع مش هيطول دى كلها شهور يعني.