حازم: لاء م\اتعمليش حاجه يا امى انا هدخل انام مش عاوزه حاجه منى
نجوى: عاوزه سلامتك يا ضنايا
حازم: ازى نهى صحيح؟
نجوى: اختك دى مغلبانى اتخانقت امبارح مع خطيبها على حاجه تافهه وكانت عايزه تقل/ع الدبله ربنا يهديهم
حازم: كل مره تقول هسيبه ومابتقدرش سيبك انتى منها ده لعب عيال
نجوى: ربنا يهديهم ويفرحنى بيك يا حبيبى نفسى اشوفك مع عروستك فى الكوشه قبل ما ام*وت
حازم:بعد الشر عليكى يا ست الكل ان شاء الله تفرحى بيا وبنهى وولدانا كمان يتنططوا على حجرك
نجوى: يسمع منك ربنا ادخل انت يا بنى عشان ترتاح
رواية لست آثمة.
بقلم الكاتبة / يسرا.
الحلقة التالتة
فى غرفتها بالمستشفى تحاول سيرين الاعت. دال فى جلستها شاعره بالالم الشديد فى انحاء جسدها النحيل
رافضه البكاء وتحاول بكل عزمها ان تقوم من سريرها وتتحرك قليلا
فى تلك الاثناء تدخل الممرضه سهير امرأه فى منتصف العقد الرابع من عمرها
سهير: استنى يا حبيبتى استنى انا اقومك
سيرين: لا ما فيش داعى انا عايزه ااقوم لوحدى
سهير: يا حبيبه قلبى العند فى كل حاجه الا المرض
تلحظ سيرين نبرتها الحانيه الدافئه فقد مر زمن ليس بالقصير منذ ان تعامل معها احدهم بحنان
سيرين: شكرا
سهير: العفو ده واجبى ها ارتحتى كده
سيرين: ااه متشكره اوى احسن من الاول بكتير
تلحظ سيرين عيون الممرضه التى تراقبها باهتمام كأنما تريد ان تقول شيئا ولكنها تجاهد نفسها
سيرين: خير فى حاجه ؟ حضرتك عايزه تقولى حاجه؟
سهير: انتى شكلك صغير اووى فين اهلك ؟
سيرين: ماليش اهل
سهير: معقول؟ مالكيش اب ام اخ اخت؟
سيرين وقد بدأت ان تضيق ذرعا بذلك الاستجواب: لاء ماعنديش م\اتو والدى ووالدتى م\اتو وماعنديش اخوات ارتحتى؟
سهير: انا اسفه يا حبيبتى لا حول ولا قوه الا بالله انا ماكنتش ااقصد ادايقك انا هسيبك ترتاحى وهبقى ارجع اتطمن عليكى ولو عوزتى حاجه اض/ربى الجرس
سيرين: ماشى شكرا
فى منزل حازم
تستيقظ اخته نهى وتغسل وجهها وتتصل على خطيبها لتجد هاتفهه مغلقا
نهى: شايفه يا ماما اديكى بتقوليلى اخلينى انا اللى عاقله واكلمه اهو البيه قافل موبايله ولا على باله
الام(نجوى): طيب قولى صباح الخير قبلا
نهى: انا اسفه يا ماما صباح الخير يا احلى ام فى الدنيا بس انتى عاجبك كده
نجوى: ااه انا اللى جبته لنفسى انا ايه اللى خلانى اوافق على دى جوازه لاء وهتجوزو كمان سنتين افضل انا فى الصداع والمشاكل دى سنتين كمان ياربى
نهى: يووه يا ماما كل شويه سنتين سنتين مش حازم اللى صمم انه لازم اخلص دراستى الاول
نجوى: اخوكى الكبير بتاعنا ومعاه حق فى كل كلمه ويمكن كمان سنتين تعقلى شويه
نهى: اعقل يعنى انا مجنونه
يستيقظ حازم اثناء حديثهم ويذهب ليغتسل سريعا ثم يتوجه بالحديث الى اخته الصغرى
حازم: صباح الخير يا نونا
نهى: صباح الخير يا حازومه ازيك اتاخرت ليه امبارح كده
حازم: انا الحمد لله مش هتصدقى اللى حصلى
نجوى: خير يابنى انا مرضتش اسألك الفجر شكللك كان تعبان اووى
حازم: ربنا سترها معايا والله امبارح وانا راجع فجأه لقيت واحده طلعتلى منين ماعرفش حاولت اتفادها ماعرفتش فخبطتها
نجوى: يالهوى ؟ وحصلها ايه يابنى
النقاش
التعليقات والردود (0)
سجّل الدخول للمشاركة في النقاش. تسجيل الدخول
لا توجد تعليقات بعد — كن أول من يشارك رأيه.