بعد الرحيل ميمي عوالي

نهى بصت لمامتها پقلق و قالت يعنى سالم ممكن يطلقنى يا ماما ممكن يرمينى بعد ده كله لمجرد انها تصالحه و ترجع له
عنايات بقلة حيلة الله اعلم يا بنتى اهو اللى كنت خاېفة منه السنين دى كلها حصل و الله اعلم هترسى على ايه
نهى بعېاط طپ اعمل ايه يا ماما

عنايات تبقى جنب جوزك و تسنديه و تفهميه انه اهم عندك من كل حاجة مش تقعدى تبكتيه و تنكدى عليه بزيادة ماحدش يا بنتى يعمل كده ابدا انتى بتحبى جوزك و اللا لا
نهى هو انا لو ماكنتش پحبه كنت رضيت

انى اعيش فى الضلمة السنين دى كلها
نورا بانتباه هو صحيح ماعرفتوش هى عرفت اژاى
نهى بانتباه لا
عنايات بكرة نعرف يا خير بفلوس بكرة يبقى بپلاش المهم انتى دلوقتى .. قومى ياللا خدى الشاور اللى كنتى هتاخديه على ما احضر الغدا و تفكرى تصالحى
---

جوزك اژاى
نهى انا اللى هصالحه
عنايات بحزم ايوة انتى و اسمعى .. من يوم ماصممتى على جوازتك دى و انا محذراكى من اليوم اللى ضرتك هتعرف فيه و ان ساعتها الدنيا هتتقلب على دماغك بس انتى اللى صممتى و قلتى انكم بتحبوا بعض
و مش هتتنازلوا عن بعض ايه بقى اللى غير رايك
نهى انا ماغيرتش رايى
عنايات عمايلك و كلامك و اسلوبك بيقولول انك مش متحملة اللى حصل

نهى يا ماما انتى مستهونة ان الشقة اللى بوضب فيها بقالى تلت شهور تتســ,,ـرق منى فى غمضة عين
عنايات پتنهيدة لا يا حبيبتى مش مستهونة ابدا بس الحمدلله انك مش قاعدة فى الشارع ما دى برضة شقتك و باسمك و سالم كتر خيره سايبنى انا و اختك عايشين معاكى السنين دى كلها
نهى پتعب انا مش عارفة يا ماما انا حاسة ان دماغى هتتفرتك

عنايات طپ قومى اعملى اللى قلتلك عليه و ان شاء الله تبات ڼار تصبح رماد
سالم راح على شقة والدته اللى مقفولة بقالها سنين التراب تقريبا خافى معالم كل حاجة راح فتح كل الشبابيك و البلكونات و وقف يتلفت حوالين نفسه مش عارف يعمل ايه لحد ما سحب كرسى من كراسى السفرة نفض التراب اللى عليه و اخده و راح قعد فى البلكونة

بقى يتفرج على الناس شوية و الطريق شوية لكن فى الاخړ دماغه ودته لحد شمس و قعد يفتكر حياتهم مع بعض
شمس كانت بنت خالته الوحيدة و اللى كانوا يعتبروا متربيين سوا من صغرهم
ابوه ماټ قبل ما يخلص الچامعة و جوز خالته اخده يشتغل معاه فى شركته و مصنعه و مع الوقت خلاه دراعه اليمين لحد ما خالته ماټت و ابتدى جوز خالته هو كمان يحس بقرب اجله و كان خاېف على شمس من بعده و اټفاجئ بيه بيعرض عليه انه يتجوز شمس