زين

. انت مضايق نفسك ليه كده ( زين مش عارف يقوله انه كده مستحيل يقربلها ميقدرش يعمل معاها كده وهو شايفاها طفله وف نفس الوقت عيونها مش مفارقاه حس انه ف معركه ضد نفسه .. صوت عاوزه مياش ويسيبها لحد ما

توصل للسن اللى تقدر تعتمد ع نفسها فيه ويطلقها ويسيبها تعيش حياتها .. وصوت تانى بيقوله انها بتاعته ومن حقه يعمل اللى هو عاوزه وكده كده هتاخد لقب مطلقه بس ازاى وهى ف السن ده ازاى ي برائتها كده .. يقاطع تفكيره معاذ اللى بيحرك ايده قدامه ) معاذ : روحت فين !

زين : لا ابدا معاك معاذ : طب كنت بتفكر ف ايه زين وهو بيقف : مش بفكر ولا حاجه .. انا مروح معاذ : خليك لحد ما تهدى زين وهو رايح للباب : هديت ( يسيبه ويمشي .. يعدى الوقت .. يوصل زين البيت .. يدخل

ويلاقى البيت كله هادى يدخل اوضته ويلاقى النور مطفى .. ينور النور يلاقى روح نايمه ع وشعرها مفرود .. يبصلها للحظات وسرح ف شكلها .. هى اول واحده تجذبه بالشكل ده .. هو عمره ما شاف بنت بالجمال ده اصلا .. بتلقائيه يقرب ع ويقعد جمبها .. يمد ايده ولسه ه وشها يفتكرها وهى بتعيط وكمشانه ف نفسها و منه ويفتكر سنها وحياتها اللى ملحقتش تتهنى بيها .

. يتنهد ويقوم من جنبها ويخرج بره الاوضه .. يفرد ع الكنبه اللى ف الصاله ويحط ايده ع راسه وافكاره مش بتهدى .. يغمض عينه وينام .. تانى يوم .. روح تقوم من

وتبص حوليها متلقهوش تتنهد بارتياح وتدخل تاخد شور .. يعدى الوقت تخرج روح وتلبس عبايه سوده وطرحه سوده وتخرج بره الاوضه تلاقى زين نايم ع الكنبه ورجله ف الارض .. كامل ومايسه لسه مصحيوش .. كانت هتطنشه وتمشي بس حاجه جواها خلتها قربت عليه ومدت ايدها بترقب وحاولت ترفع رجله .

. زين يحس بيها وابتدى يفتح عينه براحه وياخد باله انها بتحاول ترفع رجله يشد رجله منها بهدوء ويقوم يقف .. وروح تتحرج لما لقيته صحى .. يسيبها ويدخل الاوضه وينام ف سريره .. تقعد روح ف مكانها مش عارفه تعمل ايه او هما فروض بيصحوا امتى اصلا .. شويه

ولاقت مايسه خارجه من الاوضه ) مايسه بابتسامه : انتى صحيتى يا قمر روح تبادلها الابتسامه : اها من شويه مايسه : طيب يا حبيبتى قومى صحى زين عقبال ما اجهز الفطار روح : هو لسه صاحى ونام تانى مايسه : امممم طب صحيه برضو دا مكالش من امبارح روح : اوك ( تسيبها وتدخل تصحيه ) روح : زين .

. ززززين ( ميردش عليها .. تمد ايدها وتهزه ) روح : زين ( يصحى زين ويبص لايدها اللى ع كتفه .. روح تسحب ايدها ) روح : طنط بتقولك قوم عشان تفطر زين بصوت نايم : مش جعان ..

اخرجى واقفلى الباب وراكى ومتصحنيش تانى روح : هى بتقول انك مكلتش من امبار.... يقاطعها زين : انتى مسمعتيش انا قولت ايه ولا انتى مش بتفهمى ؟ روح : اوك براحتك ( تسيبه وتخرج وتقول لمايسه .. تحضر مايسه الفطار وتقعد روح تفطر هى وكامل ومايسه ) كامل : صحيح يا روح انتى تقديم جامعتك امتى !