زين

. تلف ضهرها ليه .. زين كان صاحى بس حب يشوف رد فعلها ) روح : احم زين ( ميردش عليها ويمثل النوم .. تنادى عليه تانى وهو ساكت تماما .. تبصله وتحس بكسوف من شكله بس ف نفس الوقت عاوزه تصحيه .. تقرب ع وتوطى عليه ) روح

: زين ( تحاول معاه تانى وبرضو مش بيرد .. تتنهد وتنفخ جامد ) روح : اوووف حتى وانت نايم واخد سريرى .. هنام فين انا دلوقتى .. دا ايه الهم دا ياربى ( تروح تقعد ع الكرسي اللى ف الاوضه وتحاول تنام .. تفك الطرحه بس تسيبها ع اغها .

. وعماله تتحرك ع الكرسى ومش عارفه تنام .. تقوم تروحله وتزق كتفه بيه ) روح : قوم بقي عاوزه انام ( زين يمثل انه اتخض ) زين : ايه ايه ف ايه ! روح بصوت غالب عليه النوم : قوم من هنا عاوزه انام زين : طب ما تنامى

روح : انام فين بقي وانت واخد ( يخرج زين ع من بره ويوسعلها مكان ) زين : نامى روح : طب قوم زين تغراب : اقوم ليه ؟! روح : عشان اعرف انام ( زين يفرد ع تانى ويوسع اكتر ) زين وهو بيغمض عينه : فضيتلك مكان .. نامى روح : انا مستحيل انام جنبك .

. انت مش مضن وانت صاحى ما بالك وانت نايم بقي زين : خلاص شوفى عاوزه تنامى فين وبراحتك روح : انت مش بتنام كل يوم بره .. اشمعنا انهارده ! ( يتعدل ويبصلها ) زين : اقعدى يا روح ( تبصله بشك

وهو يفهم معنى نظرتها ) زين : متقلقيش واقعدى ( تقعد قصاده ) زين : بصى انتى من شويه قولتى كلام كتير وليه معانى كبيره وانا كنت ساكت ومردتش او بمعنى تانى قدرت اسكتك بطريقه تحسسك انتى بال ( كانت لسه هتتكلم يحط ايده ع ها يمنعها تتكلم وهى تتحرج من حركته ووشها جاب الوان وهو حس بتغيرها يسحب ايده بهدوء ) زين : لما اتكلم متقاطعــ,,ـــــنيش .

. لما حد يتكلم عما متقطعيهوش اتعلمى تسمعى الاول وبعدين تتكلمى دا اولا .. ثانيا انا مكنتش قاصد اللى حصل او بمعنى تانى مكنتش متخيله ولا حابب انه يحصل .. انتى بالنسبالى عيله

صغيره مينفعش يحصل معاكى كده اصلا .. انا اكيد لو كنت ف وعيي مكنتش هقربلك دا شىء انا متأكد منه .. انتى حاليا مراتى ودا بقي امر واقع خلاص ولا انا ولا انتى هنقدر نغيره .. فانك تنامى جنبى عادى انك تغيرى وانك تشيلى الطرحه وتلبسي براحتك قدامى دا برضو عادى .

. عارف انك اكيد هتكونى مكسوفه او ممكن تفتكرى اللى حصل ف يتهيئلك انى بقولك كده بدافع الرغبه او انى عاوزك .. بس حقيقي انا بقولك كده لراحتك .. روح انا عمرى ما هقربلك وعمرى ما هلمسك ولو حاولت انى اعمل كده ف دا تحت تأثير الشرب بس غير

كده مستحيل اقرب ( روح بتسمعله وكل كلمه بتحللها بطريقتها ونوعا ما حست بالامان من طريقه كلامه بس ف نفس الوقت مش قادره تتجاهل اللى حصل .. وهى بتفكر تلاقى زين بيشد الطرحه اللى ع راسها لحد ما قلعهالها تتخض وتقف .. يشدها من ايدها ويقعدها تانى ) زين بهدوء : قولتلك عمرى ما هقربلك .