جنة وفهد 2

الدكتوره : ازاي دا كلوا و محستيش بنفسك باين جداً في السونار انك حامل و الحمل باين جداً على اللي قدامي كدا عمره شهر او اكتر
فهد فتح التحليل و قراء النتيجة و ملامحه اتحولت : ايه ده دي نتيجه تحليل واحده حامل انتي حامل
رندا بصتله بصدمه و عدم استيعاب و اتكلمت : ايوا انا حامل
فهد بغضب مفرط و صوت جمهوري : يعني ايه حامل انتي هتستعبطي عليا

رندا خافت منوا و حاوطيت بطنها بخوف : حاجه طبيعية بتحصل انا مش فاهمه انت مصدوم من ايه و قالب وشك المفروض تفرح
رما الورق على الارض و اتكلم بعصبيه : انا مش قيلك قبل كدا مش عايز اطفال
اتكلمت رندا بصوت متحشرج من الدموع : حكمت ربنا هنعمل ايه انا اتفاجئت اني حامل وقتها كان بقالي شهر و نص
فهد ض. رب.. ايديه جنب وشها في الدولاب و اتكلم بعصبيه ارعبتها : مقول.

تيش ليه من وقتها كنت عرفت اتصرف و اه صحيح افتكرت اصلي تعبانه و عندي برد و حابسه نفسك دايما في الاوضه و مش مخليني المحك عشان تداري حملك و بطنك عني بس لا يا رندا مش انا اللي يتلوي دراعي
بصتله في عينيه برعب ممذوجه بصدمه فيه و دموعها نزلت بألم.. بعديت عنوا و اتكلمت بصوت مهزوز : انا مبلويش دراعك يا فهد احنا مش متجوزين عرفي.

. و حملت عشان تيجي تطلبني من اهلي و تصحح غلطـ.. تك احنا متجوزين على سنة الله و رسوله يعني مش عاملين حاجه غلط و لا حرام عشان تقولي تلوي دراعي انت اه قولتلي مش مستعد للخلفه دلوقتي لحد ما اظبط اموري بس دا كان زمان قبل ما مامتك تعرف بجوزنا اما دلوقتي عرفت و الناس كلها عرفت بجوزنا تبقا مش عايز ليه

فهد مسكها من ايديها و شدها رجعت وقفت في مكانها و اتخبطت.. في الدولاب و سند بايديه على الدرفه و بصلها بغضب و اتكلم بعصبيه : انا مش عايز اطفال دلوقتي مش مستعد هتعملي ايه بقا
رندا بدموع : مبقاش ينفع انا قفلت التلت شهور و الجنين اتكون في بطني مستحيل يحصل اجـ هاض.. في الوقت دا
فهد بغضب : ملكيش دعوه انتي بينفع و لا لا انا هشوف دكتور اللي في بطنك دا لازم ينزل

رندا صرخت في وشه بغضب : اللي في دماغك دا تنساه خالص ابني انا مش هفرط فيه انت فاهم مش هفرط فيه يا فهد
فهد كان عايز يمسكها يك. سر.. دماغها بس مقدرش ض. رب.. ايديه في الدولاب كذا مره لحد ما ايديه عديت الناحيه التانيه ، خرج ايديه و بصلها باعين حمراء من فرط غضبه و اتكلم بفحيح : هتـ نزليه.. يا رندا بمزاجك غصبن عنك هيـ نزل.