رغم فارق السن ٢

.بكره اجازه ع فكره لهفه بفرحه:هييييييه ضحك عاصم بشده..قام من مكانه واقترب من وجها وقبلها.. وحملها بين يديه وذهب للجلوس ع الاريكه ومازال يقبلها..بعدت عنه وتسطحت ع الاريكه وهو فوقها..ظلوا ع هذا الوضع..الا ان رن التليفون بعد عنها ..ورد على المكالمه عماد:رئيس الصفقه الجديده جه يا فندم عاصم:اه دخله..بعد ما قفل..خدى التليفون اتسلى بيه لهفه بفرحه طفوليه:هيييه..

بحبك اوى عاصم بحب:وانا كمان ظلت تلعب بالتليفون كانها طفله عشر سنين وهو مستمتع بالغرجه عليها..دخل رئيس الصفقه ودا اول ما دخل عينيه جت على لهفه و سرح فيها وعاصم لاحظ عاصم بضيق:اتفضل قعد الشخص:ها..اه اسف عاصم بجديه:قول اللى عندك الشخص:انا عبدالرحمن محمود رئيس الصفقه الجديده..ان شاء الله الشغل يعجب حضرتك عاصم:اكيد هنبدا امتى عبد الرحمن مركزش معاه وبص للهفه عاصم بغضب:انت معايا عبدالرحمن:اه اه مع حضرتك.

.معلش بس مين العسوله ديه بنت حضرتك عاصم بغضب اكثر:بنتى دى مراتى عبدالرحمن بصدمه:مرات حضرتك لهفه بانزعاج:يووووه خسرت *رغم فرق السن* *تكمله الفصل18* عاصم هنا كان هيضحك من تصرفها بس شاف عبدالرحمن يبصلها باعجاب رجع لغضبه تانى عاصم:اظن انك سمعت قولت اى عبدالرحمن:ايوه بس ازاى مرات.. عاصم بصوت عالى:انت مالك انت ازاى..انت جاى شغل وبس اتخضت لهفه من صوته عبدالرحمن بحرج:انا اسف حضرتك.

.هنبتدى من بكره ان شاء الله..بعد اذنك خرج عبدالرحمن بسرعه من المكتب..عاصم نفخ جامد..لهفه حبت تغير الجو لهفه بتذمر:كده ينفع يعنى اخسر للمره التانيه فى اللعبه ضحك ع اللى بتقدر تغير موده ف ثانيه عاصم بضحك:لعبه اى ي لهفه بس..انا متجوز طفله لهفه بزعل:انا مش طفله راح قعد جنبها وهى استمرت فى اللعبه عاصم:قوليلى انتى معكيش موبايل لهفه بحزن:كان معايا بس كسرته ميت حته لما كنت قاعده عند ماما عاصم:طب دقيقتين وجاى لهفه :ماشى راح عاصم عند عماد عاصم:عايزك تنزل السوق وتجبلى احدث تليفون ممكن تلاقيه.

.اه ولفه كده بطريقه حلوه كده وانا واثق من زوقك عماد بابتسامه:حاضر يا فندم نص ساعه وعماد دخل بالهديه عاصم:سيبها واتفضل انت..لهفه هاتى التليفون وشوفى هديتك ع طول سابت التليفون وبدات تفتح الهديه واتفاجت بان تليفون حديث جدا لهفه بفرحه:الله دا عشانى انا عاصم بابتسامه:اكيد حضنته جامد اوى لهفه:بحبك اوى بحبك اوى بحبك اوى عاصم بمشاكسه:انا كده هتخـ,ـنق وهمـ,ـوت بعدت عنه.

.انتى علقتى ولا اى لهفه بدموع:لا بس فرحانه اوى عاصم:ليه دموعك بس مسح دموعها..اوعدنى مشفوش دموعك تانى ابدا لهفه بابتسامه:اوعدك *رغم فرق السن* *الفصل 19* لهفه:عاصم هروح لهنا ونيهال عاصم بمشاكسه:سيبيهم هترخمى عليهم لهفه بدهشه:انا برخم..بلاش انت عاصم:قصدك ان انا رخم لهفه بثقه:اه قام بسرعه عشان يمسكها ملحقش طلعت هى من المكتب وضحك لهفه خبطت ع باب مكتب هنا هنا بجديه:ادخل لهفه بمرح:الله الله بقينا عندنا وظيفه وبقينا محترمين هنا بفرحه:لهفه تعالى قامت حضنتها جامد هنا:واحشانى اوى لهفه:يا سلام ما انتى ما ساعت مشتغلتى وانتى مش معبرانى انتى ونيهال هنا بضحك:معلش الشغل بقى.

.تعالى نرةح لنيهال ونقعد فى كافيه راحو عند مكتب نيهال و وافقو قدامه لهفه:مين ده هنا:دا حازم اللى بيدربها لهفه بابتسامه:اها قولتيلى لهفه زقت الباب جامد ودخلت وهما اتخضو لهفه بابتسامه:سورى هناخد نيهال سويه حازم:اه اوى اوى اضلا دا معاد الاستراحه..عن اذنكو نيهال بحب:واحشانى..كملت بغيط مش تخبطى الاول خضتينا لهفه بغرور:دى شركه جوزى اعمل اللى انا عايزاه نيهال بضحك:مااااشى لهفه بخبث:سمعت مقابلتكم الاوله وكان فى ابتسامات متبادله ها هنا ونيهال:عرفتى منين لهفه:العصفوره قالتلى هنا:والله ما فى حاجه بس مساعده نيهال:اه بالضبط كده مش اكتر لهفه بابتسامه:بكره نشوف.